Choć trudno jest sobie wyobrazić świat bez komputera, to jednak dawniej ludzie potrafili się bez niego obejść. Mniejsza była potrzeba drukowania, a poza tym wystarczył przejrzysty sposób pisania. Bazowano przede wszystkim na listach wysyłanych tradycyjnie. Jeżeli dokument miał być bardziej formalny, wystarczyło przepisać go na maszynie do pisania. Te prototypy współczesnych komputerów były dawniej uważane za szczyt luksusu. Każde biuro, jeśli chciało uchodzić za nowoczesne, musiało posiadać własne urządzenie tego typu. Wykształcił się w ten sposób nowy zawód – maszynistki. Zazwyczaj zajmowały się tym fachem kobiety. Aby móc sprawnie i szybko przepisywać tekst, należało wyrobić w sobie bezwzrokową zdolność pisania. Był to jeden z nielicznych zawodów na początku emancypacji, którym mogły zajmować się kobiety. Maszyny do pisania opłacało się kupować, choć były drogie, ponieważ pracę można było wykonywać w domu. Dzięki temu można było mieć też baczenie na dzieci. Później panie z umiejętnością bezwzrokowego pisania mogły zatrudniać się w biurach jako sekretarki, co znacznie zwiększało ich możliwości na rynku pracy i sytuację zarobkową. Powoli kobiety zaczęły się uniezależniać od mężczyzn, mogły mieszkać same bez pomocy nikogo z rodziny bez obaw, że zostaną uznane za panie lekkich obyczajów. Dziś maszyny do pisania dawno przestały pełnić swoje funkcje, a jeżeli ktoś jeszcze ma je w domu, to wyłącznie z przyczyn hobbystycznych. Traktuje się je jako pamiątkę rodzinną, jednak nikt już na nich nie pisze. Często jest to nawet niemożliwe – maszyna stoi tak długo, że wysycha taśma, dzięki której odbijają się litery. Ale i tak nikt tego nie sprawdza.